بررسی تاثیر میزان سنگدانه‌ها بر خواص بتن خودتراکم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس آزمایشگاه عمران و مرکز تحقیقات بتن دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاءبهبهان

2 استاد گروه عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 هیات علمی گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان

چکیده

با وجود گذشت حدود چهار دهه از توسعه بتن خودتراکم، جایگزینی آن با بتن معمولی (به‌دلیل وجود خطاهای عمدی و غیر عمدی در ساخت و اجراء) همچنان مشکلاتی در وارسی کیفیت و ساخت در ابعاد وسیع وجود دارد. این مشکلات بخشی به علت عدم شناخت کامل از خواص بتن‌خودتراکم و بخشی نیز به علت حساسیت شدید عملکرد این نوع بتن نسبت به تغییر پارامترهای طراحی، اقلیمی، مشخصات فیزیکی و شیمیایی اجزاء طرح‌ مخلوط، نیاز به کارگران متخصص، عدم ارائه طرح ‌مخلوط‌های مناسب و مطمئن، عدم تمایل پیمانکاران و ابقاء‌پذیری است. در این پژوهش برای بررسی تأثیر میزان مصالح‌سنگی به منظور نیل به ‌طرح‌ مخلوط‌های بهینه، اولین گام، اثبات قابل ساخت بودن بتن با مصالح بومی شهرستان بهبهان واقع در استان خوزستان در آزمایشگاه و سپس به‌صورت کارگاهی (بدون شستشوی مصالح‌سنگی) است. این مرحله با ساخت 28 طرح مخلوط به شیوه آزمون و خطا بر تمام اجزاء بتن برای ثابت نگه-داشتن آنها، با انجام آزمایش‌ها در حالات تازه و سخت‌شده طبق استاندارد‌های مرتبط انجام شد. در نهایت با رسیدن به‌یک طرح مخلوط مرجع، طرح مخلوط های جدید با تغییر میزان سنگدانه های ریز از %30 تا %70 با آهنگ افزایش 5 درصدی ساخته شدند. بر‌اساس نتایج و تحلیل‌های آماری، طرح مخلوط بهینه به صورت طرح دارای %۶۵ سنگدانه ریز نسبت به کل سنگدانه‌ها تعیین و معرفی می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Investigating the effect of the amount of aggregates on the properties of self-compacting concrete

نویسندگان [English]

  • Alireza Dadpour 1
  • Seyed Fathollah Sajedi 2
  • Reza Basiri 3
1 Expert in Civil Laboratory and Concrete Research Center of Khatam Al-Anbia University of Technology, Behbahan
2 Professor, Department of Civil Engineering, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran
3 Faculty of Forestry, Faculty of Natural Resources, Khatam Al-Anbia University of Technology, Behbahan
چکیده [English]

Although about four decades have passed since the development of self-compacting concrete (SCC), its replacement with ordinary concrete, there are still problems in quality control and construction in large dimensions. These problems are partly due to the lack of complete understanding of the properties of SCC and partly due to the extreme sensitivity of the performance of this type of concrete to changes in the design parameters, climate, physical and chemical characteristics of the components of the mix design, the need for expert workers, the lack of design suitable and safe mixtures are contractors' reluctance and maintainability. In this research, in order to investigate the effect of the amount of stone materials in order to achieve the optimal mixture design, the first step is to prove that concrete can be made with local materials of Behbahan, located in Khuzestan province, in the laboratory and then in a site. This stage was done by making 28 mixes in a trial and error manner on all concrete components to keep them stable, concrete tests in fresh and hardened conditions were carried out according to the standards of "Federation of European National Unions of Concrete Representatives" and "Japan". Finally, after reaching a reference mix design, new mixes were made by changing the amount of fine aggregates from 30% to 70% with a rate of 5% increase. Based on the results and statistical analysis, the optimal mix design is determined and introduced as a design with 65% fine aggregates compared to the total aggregates.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Self-compacting concrete (SCC)
  • Concrete properties
  • Grain size distribution (GSD)
  • Stone materials
  • Statistical analysis