دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی عمران امیرکبیر 2588-297X 57 12 2026 02 20 Experimental Investigation of the Seismic Performance of the Joint between a steel encased in reinforced concrete column and a reinforced concrete beam بررسی آزمایشگاهی عملکرد لرزه‌ای اتصال مقطع فولادی محاط در ستون بتن‌آرمه و تیر بتن‌آرمه 2119 2150 6016 10.22060/ceej.2026.23556.8181 FA سیده مرضیه قیامی تکلیمی دانشکده مهندسی عمران-سازه، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران علی خیرالدین دانشکده مهندسی عمران-سازه، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0000-0001-7802-2013 امید رضائی فر دانشکده مهندسی عمران-سازه، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0000-0002-4753-7775 Journal Article 2024 09 28 In recent years, the use of steel-reinforced concrete (SRC) columns, including composite connections, in high-rise structures has increased significantly. One of the key issues in connection design is the proper detailing of the interface between the steel section embedded in the concrete column and the reinforced concrete beam. This study experimentally investigates the seismic performance of the connection between a reinforced concrete beam with a transition steel part (TP) and an SRC column, and compares it with other types of connections. Three experimental specimens were constructed: (i) a reinforced concrete beam (RC)–column joint, (ii) an reinforced concrete beam–steel reinforced concrete (SRC) column joint, and (iii) an reinforced concrete beam with a transition part (TP)–SRC column joint. All specimens were subjected to cyclic lateral loading on the beams and axial loading on the columns. The main experimental parameters include the effects of the steel section on load-bearing capacity, ductility, and stiffness, as well as the influence of the transitional part on ductility and stiffness. The results indicate that the incorporation of the TP substantially enhances the performance of the beam–column joint. Specifically, lateral load capacity increased by 1% and 15% in tension, and by 20% and 8% in compression, compared to the reinforced concrete beam–column and reinforced concrete beam–SRC column specimens, respectively. Additionally, ductility improved by 44% and 24%, respectively, compared to the same specimens. The results highlight the effectiveness of the TP in enhancing the load-bearing capacity and ductility of RC beam–SRC column joints. در سال‌های اخیر استفاده از ستون‌های فولادی-بتن‌آرمه در سازه‌های بلند افزایش یافته است. یکی از مهم‌ترین موضوعات در بحث اتصالات، اتصال مناسب بین مقطع فولادی محاط در ستون بتن‌آرمه و تیر بتن‌آرمه (اتصال کامپوزیت) می‌باشد. در این مطالعه به بررسی آزمایشگاهی عملکرد لرزه‌ای اتصال مقطع فولادی محاط در ستون بتن‌آرمه و قطعه انتقالی محاط در تیر بتن‌آرمه و مقایسه آن با دیگر اتصالات پرداخته شده است. سه نمونه آزمایشگاهی (تیر و ستون بتن-آرمه، تیر بتن‌آرمه و ستون فولادی محاط در بتن‌آرمه و تیر بتن‌آرمه به همراه قطعه انتقالی و ستون فولادی محاط در بتن‌آرمه) ساخته و تحت بارگذاری چرخه‌ای و بار محوری، قرار گرفته است. پارامترهای اصلی آزمایش، تاثیر مقطع فولادی در ستون بر ظرفیت باربری، شکل‌پذیری، سختی و اثر استفاده از قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر به ستون بر شکل‌پذیری و سختی می‌باشند. براساس نتایج آزمایشگاهی، استفاده از قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر، سبب بهبود عملکرد این اتصال، نسبت به نمونه‌های تیر و ستون بتن‌آرمه و تیر بتن‌آرمه و مقطع فولادی محاط در ستون بتن‌آرمه شده است. استفاده از قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر، سبب افزایش ظرفیت باربری جانبی نسبت به نمونه‌های تیر و ستون بتن‌آرمه و تیر بتن‌آرمه و ستون فولادی محاط در بتن‌آرمه به ترتیب در جهت کششی 1% و 15%، در جهت فشاری به ترتیب 20% و 8% شده است. نتایج شکل‌پذیری نمونه‌ها، نشان می‌دهد نمونه دارای قطعه انتقالی نسبت به نمونه‌های تیر و ستون بتن‌آرمه و تیر بتن‌آرمه و ستون فولادی محاط در بتن‌آرمه، به ترتیب 44% و 24% افزایش یافته است. https://ceej.aut.ac.ir/article_6016_593906af0d138e69f49d251d3e7cbed0.pdf