دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی عمران امیرکبیر 2588-297X 57 7 2025 10 28 Risk Assessment of Retrofitted Steel Structures Based on FEMA P-58: a Case Study-School Buildings in Kermanshah ارزیابی ریسک لرزه‌ای ساختمان‌های فولادی مقاوم‌سازی شده بر اساس FEMA P-58، یک مطالعه موردی: ساختمان مدارس در کرمانشاه 1265 1288 5872 10.22060/ceej.2025.21220.7658 FA شاهین صیاد گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. مرتضی رئیسی دهکردی مرکز مطالعات مخاطرات طبیعی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. غلامرضا قدرتی امیری مرکز مطالعات مخاطرات طبیعی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0003-3244-0943 مهدی اقبالی آزمایشگاه تحقیقاتی شبیه سازی هیبرید سازه ای، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 0000-0002-8258-9570 دلباز صمدیان گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2022 03 15 Earthquake, as a common natural disaster, has always been a serious threat to human beings, cities, and infrastructures. Schools are regarded as the representative of educational centers, where students spend a lot of time. Therefore, the seismic performance of such buildings should be guaranteed completely. In this study, in collaboration with the organization for Development, Renovation, and Equipment of Schools (DRES) in Iran a steel school building in Kermanshah city was chosen and its seismic risk was assessed incorporating FEMA P-58 methodology in two states of before and after retrofitting process. The Lateral resisting system of the school in one direction is Eccentrically Braced Frame (EBF), and in the other direction is Concentrically Braced Frame (CBF). Due to weakness in the lateral resisting system, it was suggested that some of the braces should be replaced with stronger ones. In this study, the probability distribution of repairing time and repairing cost for different structural and non-structural components in 3 hazard levels containing 50%, 10%, and 2% in 50 years was obtained using risk analysis. The results show that in all 3 hazard levels, an increase in stiffness after retrofitting has led to a decline in loss of drift sensitive components and a rise in acceleration sensitive components. Due to the dominance of the number of drift-sensitive components in this case study, the total damages and repairing time after retrofitting have negligibly decreased. خطر زلزله از گذشته، همواره به‌عنوان تهدیدی جدی برای شهر‌ها و زیرساخت‌های حیاتی کشور شناخته می‌شود. مدارس باید به‌عنوان نماینده‌ای از زیرساخت آموزشی و محلی که دانش‌آموزان زمان زیادی را در آن سپری می‌کنند از عملکرد لرزه‌ای بالایی برخوردار باشند. ازاین‌رو عملکرد آنها باید به روشی به‌روز و احتمالاتی ارزیابی شود. در این مطالعه به کمک سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور یک مدرسه فولادی در شهر کرمانشاه انتخاب شده و با استفاده از متدولوژی FEMA P-58، ریسک لرزه‌ای آن، قبل و پس از بهسازی ارزیابی شده است. سیستم باربر جانبی در ساختمان این مدرسه، در یک راستا قاب ساده به همراه مهاربندهای فولادی همگرای معمولی و در راستای دیگر قاب ساده به همراه مهاربندهای فولادی واگرا می‌باشد که به علت عدم کفایت کافی در برابر بارهای لرزه‌ای، نیازمند به مقاوم‌سازی شناخته شده است. در طرح بهسازی، پیشنهاد شده است که در بعضی از دهانه‌ها، مهاربندهای موجود با مهاربندهایی با مقاطع بزرگ‌تر جایگزین شود. در این مطالعه، با استفاده از تحلیل ریسک لرزه‌ای توزیع احتمال هزینه تعمیر و زمان تعمیر برای اعضای مختلف سازه‌ای و غیرسازه‌ای در 3 سطح خطر لرزه‌ای 50%، 10% و 2% در 50 سال به‌دست‌آمده است. در مطالعه حاضر، با اتخاذ رویکردی احتمالاتی، سعی شده تا میزان خسارات مالی به سازه و زمان تعمیر پس از زلزله با قابلیت اعتماد بیشتری ارزیابی شود و بجای اکتفا به مقایسه پاسخ‌های سازه‌ای با استفاده از تحلیل‌های مرسوم مانند تحلیل دینامیکی فزاینده و یا تحلیل استاتیکی غیرخطی، جزئیات بیشتری از جمله پاسخ اعضای غیرسازه‌ای و همچنین هزینه تعمیر و زمان تعمیر مورد ارزیابی قرار بگیرد تا برای ذی‌نفعان هم مقایسه ملموس‌تر باشد. نتایج نشان می‌دهد که در تمامی سطوح خطر لرزه‌ای، افزایش سختی سازه پس از بهسازی منجر به کاهش خسارت در اعضای حساس به جابه‌جایی و افزایش خسارت در اعضای حساس به‌شتاب می‌شود. بااین‌حال به علت غالب‌بودن تعداد اعضای حساس به جابه‌جایی در نمونه موردمطالعه، مجموع خسارات مالی و زمان تعمیر پس از بهسازی کاهش‌یافته است که البته به علت محدودیت سطح بهسازی پیشنهادی، میزان کاهش قابل‌توجه نمی‌باشد. متدولوژی مذکور به‌عنوان یک روش به‌روز در این مطالعه موردی مورداستفاده و بررسی قرار گرفته است تا کمبودها و عدم تطابق‌های احتمالی آن برای استفاده بومی در کشور عزیزمان ایران شناسایی شود و توسعه این روش را برای کاربردهای غیر تحقیقاتی امکان‌سنجی کند. https://ceej.aut.ac.ir/article_5872_94f192dee566b018e0acf31e1f99a2d9.pdf