دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی عمران امیرکبیر 2588-297X 56 7 2024 09 22 Seismic Evaluation of eccentrically braced frames without diagonal members ارزیابی عملکرد لرزه‌ای سیستم‌های مهاربند واگرا بدون اعضا قطری 865 884 5465 10.22060/ceej.2024.22548.7992 FA فرید محمودی صاحبی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران علیرضا رهایی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0002-9101-0794 فرزاد حاتمی پژوهشکده سازه و زلزله، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0002-4860-4298 Journal Article 2023 07 11 Eccentrically braced frames are one type of lateral load-bearing system due to their acceptable ductility and proportional stiffness. However, they have some limitations that need improvement. One limitation is insufficient architectural space creation, especially for short spans which leads to using link beams with intermediate and long lengths that have weaker energy absorption compared to links with short lengths. Another limitation is their costly and time-consuming replacement. To address these limitations, this research proposes removing diagonal elements from eccentrically braced frames and increasing beam depth outside links which provides more proportional stiffness and improved architectural space for designers. Additionally, using replaceable connections between links and main beams reduces repair costs after earthquakes. Numerical modeling was used to investigate this idea along with laboratory studies. Finally, the ratio between increased beam depth outside links and frame stiffness was found through numerical modelling samples with gradual increases in beam depth without braces. سیستم‌های مهاربند واگرا به واسطه شکل‌پذیری قابل قبول و سختی متناسبی که از خود نشان می‌دهند به عنوان یکی از سیستم‌های باربر در برابر بار جانبی در نظر گرفته می‌شوند. علی‌رغم محاسن این نوع سیستم‌ها آنها دارای معایبی نیز می‌باشند که نیاز به بهبود رفتار آنها را ضروری می‌سازد. یکی از این محدودیت‌ها عدم ایجاد فضای معماری کافی به خصوص در دهانه‌های کوتاه است. همین امر باعث استفاده از لینک‌های با طول بلند در دهانه‌های کوتاه می‌شود که از لحاظ عملکردی نسبت به لینک‌های با طول کوتاه جذب انرژی ضعیف‌تری دارند. محدودیت دیگر مهاربندهای واگرا، تعویض هزینه‌زا و زمان‌بر آن‌ها است. ایده استفاده از لینک‌های قابل تعویض می‌تواند زمان و هزینه تعمیر و بازسازی سیستم‌ را کاهش دهد. در این پژوهش ایده حذف المان مورب در مهاربندهای واگرا و افزایش عمق تیر خارج از لینک پیشنهاد می‌شود تا علاوه بر دست‌یابی به سختی متناسب، فضای معماری ارتقا یافته نیز برای طراحان فراهم گردد. همچنین با استفاده از اتصال قابل تعویض لینک به تیر اصلی، امکان تعمیر کم‌هزینه‌تر سازه پس از وقوع حادثه وجود خواهد داشت. در این تحقیق علاوه بر مطالعات آزمایشگاهی، ایده پیش‌گفته با استفاده از مدل‌های عددی نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد. در همین راستا، برای یافتن نسبت بین افزایش ابعاد تیر خارج از لینک و سختی قاب، اقدام به مدل‌سازی عددی 572 نمونه با افزایش تدریجی ابعاد تیر قاب بدون مهاربند می‌گردد. در نهایت با استفاده از یادگیری ماشین رابطه‌ای بین افزایش ابعاد تیر و افزایش سختی قاب متناظر به منظور ارتقای میزان جذب انرژی و شکل‌پذیری سیستم پیشنهاد می‌گردد. https://ceej.aut.ac.ir/article_5465_4275f89744278864da88c2fda68ec4e9.pdf