دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی عمران امیرکبیر 2588-297X 49 3 2017 10 23 Assessment Of Different Pushover Methods to Estimate Seismic Inelastic Demands Of SMRF's ارزیابی نیازهای لرزه‌ای قاب‌های خمشی فولادی با استفاده از روش‌های مختلف تحلیل استاتیکی غیرخطی 419 430 421 10.22060/ceej.2015.421 FA محسن گرامی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0000-0002-4113-932X امیرحسام مشایخی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران نوید سیاه پلو دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2014 10 13 Since the nonlinear static procedure (NSP) is one of the most prevalent and useful methods for the Performance-Based-Design (PBD) of buildings, it is considered by several researchers during past decades, so that the capability assessment of NSP in comparison with the nonlinear dynamic procedure (NDP) and improving the NSP accuracy are the basic subject of previous studies. Therefore, in this paper several load patterns used in conventional and advanced NSP such as displacement-based adaptive NSP (DAP) and multi-mode interaction adaptive NSP (APAM) are evaluated and the results are compared with NDP responses. Based on modeling assumptions the results demonstrate that the CPA with elastic load patterns cannot predict displacement and story drift for high-rise models. The maximum differences between CPA and APA is almost 7.9%. In addition, the DAP adaptive method presents an almost accurate prediction of seismic demands and it can consider the effect of higher modes on inelastic responses. However, although the APAM adaptive method considers the interaction between modes, but it cannot predict the interstory drift angle at lower stories accurately. This behavior is intensified while the height of buildings increases. تخمین نیازهای لرزه‌ای در سطوح عملکردی مختلف نیازمند بررسی‌های دقیق و گسترده رفتار غیر ارتجاعی سازه است. روش تحلیل استاتیکی غیرخطی (بار افزون) یکی از روش‌های مهم در طراحی سازه‌ها بر اساس عملکرد می‌باشد و به همین دلیل در سال‌های اخیر بیشتر موردتوجه قرارگرفته است. الگوی بار ثابت باوجود ورود سازه به ناحیه غیر ارتجاعی، یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های روش‌های استاتیکی غیرخطی سنتی می‌باشد. بنابراین در سال‌های اخیر روش‌های پیشرفته پوش‌آور با اعمال اثر مودهای بالاتر ارائه‌شده است. در این پژوهش الگوهای مختلف بار جانبی در روش پوش‌آور سنتی به همراه روش‌های پیشرفته شامل روش تطبیقی بر اساس جابجایی (DAP) و بهنگام شونده با لحاظ کردن اثر اندرکنش مودی (APAM)، مورد ارزیابی قرارگرفته و نتایج با تحلیل دینامیکی غیرخطی حاصل از 10 شتاب‌نگاشت دور از گسل مقایسه شده است. در کلیه روش‌های پوش‌آور، تغییر مکان بام سازه تا رسیدن حداکثر دوران گره به 02/0 رادیان (معرف حد شکل‌پذیری متوسط بر اساس مبحث 10 مقررات ملی و حد پایین سطح عملکرد آستانه فروریزش آیین‌نامه SEAOC) افزایش می‌یابد. نتایج نشان می‌دهد روش‌های سنتی تخمین مناسبی از جابجایی و زاویه دریفت سازه‌های بلندمرتبه ارائه نمی‌دهند. بیشترین مقدار اختلاف درمقایسه با روش‌های تطبیقی 9/7 درصد می‌باشد. همچنین در میان روش‌های مختلف، روش پوش‌آور تطبیقی DAP تخمین مناسبی از نیازهای لرزه‌ای سازه‌ها ارائه می‌دهد و به‌خوبی اثر مودهای بالاتر را فرآیند تحلیل لحاظ می‌کند. روش تطبیقی APAM تخمین مناسبی از زاویه دریفت طبقات تحتانی سازه به‌ویژه در سازه‌های بلندمرتبه ندارد به نحوی که بیشترین میزان اختلاف در مقایسه با روش DAP، 7/3 درصد می‌باشد. https://ceej.aut.ac.ir/article_421_e0c641195b27425bb056ac56f8953d24.pdf